سفارش تبلیغ
صبا ویژن
قصه گوی شبی خوشتر از دانش، نیست . [امام علی علیه السلام]
لوگوی وبلاگ
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :224
بازدید دیروز :185
کل بازدید :801509
تعداد کل یاداشته ها : 6096
103/2/30
8:20 ع
مشخصات مدیروبلاگ
 
لیلی یاسمنی[59]

خبر مایه
بایگانی وبلاگ
 
مرداد 90[5] تیر 90[3] مهر 90[1] اردیبهشت 91[9] فروردین 91[1] خرداد 91[4] آبان 91[3] آذر 91[4] دی 91[2] خرداد 92[1] شهریور 92[4] تیر 92[3] مهر 92[7] اسفند 92[3] شهریور 93[3] آبان 93[1] مهر 93[1] بهمن 93[1] اسفند 93[3] اردیبهشت 94[362] فروردین 94[61] خرداد 94[203] تیر 94[22] مرداد 94[122] مهر 94[8] شهریور 94[50] دی 94[41] اردیبهشت 95[32] اسفند 94[34] بهمن 94[1] فروردین 95[80] خرداد 95[297] تیر 95[580] مرداد 95[232] شهریور 95[135] مهر 95[61] آبان 95[44] آذر 95[18] دی 95[107] بهمن 95[149] اسفند 95[76] فروردین 96[64] اردیبهشت 96[41] خرداد 96[13] تیر 96[191] مرداد 96[306] شهریور 96[422] مهر 96[215] آبان 96[49] آذر 96[69] دی 96[26] بهمن 96[138] اسفند 96[149] فروردین 97[84] اردیبهشت 97[141] خرداد 97[133] تیر 97[123] مرداد 97[80] شهریور 97[85] مهر 97[27] آبان 97[101] آذر 97[70] دی 97[27] اسفند 97[11] بهمن 97[58] فروردین 98[9] خرداد 98[3] آبان 98[16] تیر 99[9] مرداد 99[4] مهر 99[29] آبان 99[16] آذر 99[25] دی 99[40] بهمن 99[50] اسفند 99[18] فروردین 0[9] اردیبهشت 0[13] آبان 90[4] خرداد 0[7] تیر 0[29] مرداد 0[35] شهریور 0[11] مهر 0[18] آبان 0[24] آذر 0[41] دی 0[29] بهمن 0[18] اسفند 0[12] فروردین 1[11] اردیبهشت 1[4] خرداد 1[13] تیر 1[11] مرداد 1[4] شهریور 1[4] مهر 1[3] آبان 1[4] آذر 1[18] دی 1[10] بهمن 1[10] اسفند 1[1] فروردین 2[10] اردیبهشت 2[13] خرداد 2[2] تیر 2[4] مرداد 2[5] شهریور 2[25] مهر 2[9] آبان 2[54] آذر 2[17]
لوگوی دوستان
 

این قضیه کاملا روشن است که تا حداکثر 100 دیگر نه من زنده ام و نه تو !!!

و حتی از نسل و آدم های دور و برمان چیزی نخواهد ماند  ...

خواستم یادآوری کنم هیچ چیز تاکید میکنم هیچ چیز در این دنیا ارزش اینرا ندارد که ذره ای کینه و عداوت ودلخوری از کسی را در سینه مان حمل کنیم..

خواستم بگویم زندگی آنقدر کوتاه است که به دمی نفرت از کسی هر چند به حق نمی ارزد ..

وقتی از یک ساعت یک روز یک هفته بعد از این زندگیمان  بی خبریم... چرا همدیگر را  نفهمیم و بمیریم ..

چرا همدیگر را هر لحظه ای برنجانیم و .. به جای نگاههای گرم و پر از عشق با نگاه سردمان اطرافیانمان را منجمد تر کنیم ...

گاهی با کلماتمان ریشه استخوان همدیگر را "مک  "میزنیم...

در این وانفسای غریب که با همه مشکلات ریز و درشت این پاندمی لوس هم  خودش  را در زندگیمان  به  زور چپانده .. نفس های تنگمان را تنگ تر کرده ...

دیگر چهره ها ،، چشمها ..  اشگ ها و لبخندها در پشت نقاب ماسک ناپدید شده .. اعلامیه های روی تیرهای چراغ برق روی تابلوهای اعلانات در هر گوشه و کنار خودشان را به رخمان میکشد

و  هشدار میدهد .. هشدار  !!!!! که ممکن است نفر بعد ی تو باشی ..من باشم .. ما باشیم ..

این روزها با طمانینه بیشتر ی چای مینوشم .. به قطره قطره اش توجه میکنم .. بادقت بیشتری ظرف میشویم .. با  عشق بیشتری غذا درست میکنم .. از دوش های هول هولکی فرار میکنم ..

و با قطرات ریز آب بر  سر و رویم غرق لذت میشوم ..

به روزهایی فکر میکنم که با افکار منفی و الکی به معنای واقعی کلمه الکی قلب و روحم  را به صلیب کشیدم ...

شاید  کرونا آمد تا به ما بگوید مرگ برای همسایه ودوست وآشنا نیست .. و اینکه از رگ گردن به تو نزدیکتر است ..

آمد تا بگوید :  آرام باش  عزیز  دلخسته من ..  اینهمه اندوه ... اینهمه دلهره .. اینهمه بدو بدو ..  اینهمه آسیمه سر بودن به معنای واقعی کلمه ..  اینهمه حرص مال و جمع کردن آن .. اینهمه کینه و نفرت

از همنوع . .. اینهمه تلمبار کردن غصه روی غصه .. اینهمه از کاه کوه ساختن برای قلب و روح رنجورت ... اینهمه پس زدن عشق ... اینهمه اشتباه پشت اشتباه که لازمه زندگی تو بود و تو فقط رنجش را دیدی

اینهمه تنهایی ... اینهمه تنهایی .. اینهمه تنهایی .. اینهمه سرزنش خودت.. اینهمه  محکوم کردن روحت ..قلبت .. اینهمه آسیبی که از  اطرافیانت دیدی .. اینهمه آسیبی که شاید ناخواسته به اطرافیانت زدی

اینهمه حق بجانب احساس کردن خود  ... . و همه را مقصر دانستن غیر از خودت .. پشیزی نمیارزد .. اشتباه خود را کوچک دیدن ..کوه ساختن از اشتباه کاه دیگران ...

افسوس چقدر دیر .. افسوس چقدر دور فهمیدم اینها را ... چقدر دور ...

اینکه اصلن کل دنیا .. کل هستی و کاینات به یک لحظه .. یک لحظه ..اندوه .. نمیارزد ...


اندکی تامل کنیم :

باید دائما  به  خود خسته مان بگوییم :

" عزیز بی ملاحظه من "  سلاح  بر زمین بگذار .. سپر بیانداز .. و تسلیم محض بودن در مقابل خداوند رایاد بگیر ...

گاهی بهترین دفاع  درمقابل تمام مصائب روزگار  تسلیم محض بودن و هیچ کاری نکردن است .. گاهی باید  خودت را جسم و روحت را به جریان هستی بسپاری .. فقط نظاره گر باشی ..

فقط نظاره گر ... و به خودش واگذاری ... به خوده خودش .. آنگاه ناباورانه معجزه اش را شاهد باشی ..

چه ضربه هایی که از نادانی  خود خوردیم .. چه کارهای بیهوده ای که با عقل ناقص خود کردیم و ضرباتش را خوردیم  ..  ناباورانه ...ضرباتش را خوردیم ...

چرا بر خلاف آب شنا میکنی؟؟؟؟ .. وقتی ذره ای در آنچه بر سرت میاید دخل و تصرفی نتوانی کرد ..

بسپار به خودش و رها کن خودت را .. رها به معنای واقعی کلمه ..

این حس رهایی را برای همه مان آرزو میکنم .. ایکاش .. ایکاش میتوانستم این حس را ترسیم کنم ... با رسم شکل نشان دهم تا بدانید  نه شیرین ! نه ملس ! مزه ای ورای مزه های فانی دنیوی

مزه ای غیر قابل وصف ...!! آیا میشود بوی سیب را نقاشی کرد .. بوی گردن نوزاد ؟؟؟ چطور ؟؟؟ بوی عطر گل یاس ؟؟؟  هیچکدام  !!!.. فقط باید حسش کرد ....


خدایا .. رهایمان کن ...  دستمان را نه ها !!!      رهایمان کن از بند ..دنیا .. و تمام تعلقاتش ...

خدایا به داده ها و نداده هایت شکر !!! که هر رنجی دادی برای ارتقای روحمان بود .. هر دردی دادی لازمه روحمان بود .. و ما چون کودکی که از داروی تلخی

که در کامش برای شفا میریزند گلایه و گریه میکند شکوه سر دادیم .. ناله ها کردیم .. فریاد ها زدیم ..  در اوج استیصال انکارت کردیم ...

دستمان را گرفتی ناآگاهانه و ذلیلانه  پست  زدیم ...

خدایا .... .....

رهایمان نکن ..گم میشویم...رهایمان نکن ..

الهی من لی غیرت...

لی لی 




  
پیامهای عمومی ارسال شده
+ کجای مسیر باد ایستاده ای عزیز که بوی مهربانیت می آید.
+ در این هنگامه شب, با خود میاندیشم . در آن گوشه غمین شهر عزیز دلخسته ام, در آغوش کدامین راهزن غریبه اسراف میشوی در حالیکه من در این گوشه غمگین تر شهر , به ذره ذره ات محتاجم ...